A Travellerspoint blog

Levenslessen

Protesten in La Paz, het sfeervolle Turbugo en Spaanse lessen

semi-overcast 18 °C

Okay, al die politieagenten op de straten van La Paz? Geen Melkert-baantjes, natuurlijk. Terwijl ik van het prachtige uitzicht over de hele stad geniet vanaf één van de bergtoppen, hoor ik plotseling tussen het gezang van een menigte twee luide knallen tussen de bergen weergalmen. Medisch personeel protesteert de afgelopen dagen in de stad tegen de overheid voor een hoger salaris en minder uren. ¨Niet de taxichauffers¨ zei mijn chauffeur geruststellend terwijl hij me naar het uitzichtpunt Kill Kill reed. Ik zit hier ook veilig hoog in de bergen en kijk op tegen een prachtige opeenstapeling van miniatuur huisjes tegen de bergwanden, maar ik maak me meer zorgen over de onrust in de stad met elke knal.
Ik raak in gesprek met een jongen die ik naar de herkomst van de knallen vraag. ¨Indrukwekkend hè,¨ zegt hij meteen, ¨zeker als je al die politie op straat ziet. Het is maar vuurwerk hoor.¨ Ik ben er nog niet helemaal gerust op. We proberen in ons prachtige uitzicht de herkomst van de knallen te localiseren maar slagen er niet in. Al snel springen we over naar de charme van het leven in de zon, die hier toch onuitwisbaar aanwezig is. Als ik de hoogte naar mijn hoofd stijgt, besluiten we te gaan lunchen en lopen de berg af naar beneden.

Vrijwel onderaan de berg lopen we langs de kleurige, jonge protesterende menigte. Met gekleurde paraplus en spandoeken passeren ze en de politie kijkt vanaf een afstandje gelaten toe. Ik wil vermijden dat we gaan ´crowdcrashen´ en we lopen een blok om. In onze zoektocht naar een restaurant lopen we plotseling in tegenovergestelde richting opnieuw tegen de stoet mannen en vrouwen aan. Nu zitten we er middenin. Naast me klinkt een enorme knal en ik zie een jongen met gestrekte arm naar boven een pijpje vuurwerk leegschieten. Hevig onder de indruk van de knallen en de politie maak ik een filmpje dat niet te onder doet voor een rapportage in Irak. Als je goed kijkt, zie je wat het echt is: een te beschermd Nederlands meisje dat schrikt van vuurwerk tijdens een protest met mensen in witte jassen en paraplus, terwijl de politie de veiligheid in de stad garandeert. Democratie zoals zelfs Amerika het zou willen. Stomme vooroordelen, om bij ieder protest in een niet-Westers land meteen een bloedbad voor te stellen. In mijn laatste paar uur in de stad loop ik over de mooie boulevard, door een cultureel museum en geniet nog enkele malen van het uitzicht, ook ´s avonds. Dan stap ik de nacht- en slaapbus in naar Sucre.

Dat het witte Sucre ook nog hoog ligt, merk je aan de mist die zich ´s ochtend rond de wegen langs de bergtoppen schaart en voor ieders perceptie beneden wolken zouden zijn. De bus naar de Sunday Market in Turbugo heeft moeite om ons naar boven te brengen en gaat kreunend de wegen langs. Ik had voor mijn tweede dag in Sucre eigenlijk paardrijden (ja!) op mijn verlanglijstje staan maar alle tours gingen vandaag naar deze toeristische hotspot. Ik heb Bolivia tot dusver als zeer fijn ervaren: geen intimiderende verkooptrucjes, verkopers drijven de prijzen voor toeristen niet echt omhoog en je kan rustig kraampjes bekijken zonder de hele tijd aangesproken te worden. Ik had echter een drukke toeristische markt die het slechtste in elke commercieel ingestelde Boliviaan naar boven moet halen liever vermeden.
Als we na een adembenemende tocht door de bergen op een beschut plein vol met kleedjes kleurig Boliviaans textiel aankomen, sluit ik de lieve mensen in Bolivia in mijn hart. Wat een rust vergeleken met Marokko! In de straatjes lopen toeristen rond het textiel en de lokale bevolking langs het fruit en de groente. Het is niet erg druk en ook vervelende verkooptrucjes blijven me bespaard. De prijzen zijn ongelooflijk laag en ik trakteer mezelf op een kleurig dekentje, een kaart van de wereld in het Spaans en een tasje om mijn paspoort op mijn lijf te kunnen dragen. Zeker de moeite waard geweest.

Vanochtend werd ik al vroeg wakker om eindelijk mijn Spaans lessen te beginnen. Niet zomaar ook, ik krijg elke dag vier uur privélessen en daarna wat huiswerk mee. Mijn lerares van de Sucre Spanish School is erg aardig en kundig. Binnen één dag hebben we al veel vocabulaire bijgespijkerd en zinnen gemaakt. Vraag me maar iets over de articulos in een klaslokaal, groente, fruit of propositiones en je krijgt een volledig antwoord. Ik geef je zo een recept voor een salade. In de middag ga ik activiteiten ondernemen, vrijwilligerswerk doen (als mijn Spaans wat meer op peil is) of meer lessen volgen. Als ik het goed genoeg kan, zal Jonathan straks in Colombia misschien niet de hele tijd in de lach schieten als ik Spaans praat, al is dat zijn goed recht gezien het feit dat ik normaal altijd zo vervelend zijn Nederlands verbeter.

Goed, het is tijd om mijn huiswerk te gaan maken. Vanavond zal ik een Spaanse film kijken met Engelse ondertiteling, die voor alle studenten hier een welkome aanvulling op het lesprogramma is, en eten met wat meiden die ik heb ontmoet.

Hasta la proxima!
Jantien

Posted by Jantien 13:05 Archived in Bolivia

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Ola chica,

Heb ik even je blogs gemist! Facebook announcements?! Ik heb elke dag mijn mail gecheckt, maar niets.. Totdat de JC mij vanaaf van jou mooie verhalen wist te verwittigen:).. Meis.. je weet het al; ik ben zoooo jaloers!! en ga voor het slapen je verhalen lezen.
Daarnaast ga ik je missen, niet alleen nu, maar ook wanneer je terug bent! Sorry chick, dat ik het weer zo lekker kon plannen om met je borrel in het zkh te liggen; had er zo graag bij willen zijn!
Wil je nogmaals zooo veel goeds wensen voor de komende tijd: mis je nu al!

Genieten chick!! xxxx

by Dagmar

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint