A Travellerspoint blog

Twee weken Sucre

Bevrijdingsdag, spaans lessen en het vervolg van mijn reis.

18 °C

Legers scholieren in schooluniform paraderen langs me. Kleine soldaatjes marcheren met gestrekte beentjes vooruit, meisjes in mantelpakjes tot pubers in nieuwe of oude schooltruien, afhankelijk van het geld van hun ouders, komen voorbij. Leraressen blijken standaard op naaldhakken te lopen. Sommige jonge kinderen dragen met de grootste moeite een zware vlaggenstok of duizelen met hun majorettenstokjes. Allemaal proberen ze zo goed mogelijk te marcheren en in de rijen te blijven. Als de leerlingen tussen de enorme hoeveelheid toekijkend publiek wegdromen, worden ze met het fluitje van de leraar terug in de realiteit gebracht. De realiteit is dat het de dag voor bevrijdingsdag in Bolivia is en dat president Morales in Sucre is. Dat geeft de jaarlijkse optocht van scholen nog meer belang. Sommige scholen hebben geweldige fanfares samen gebracht of representeren met hun kledij de traditionele cultuur van hun regio en vrolijken daarmee de lange stoet op. Ik sta op de Plaza 25 de Mayo, zijnde de dag van de Boliviaanse bevrijding die in Sucre uitbundig gevierd wordt. Na enkele uren volg ik de stoet terug naar het beginpunt, waar de groepen scholieren steeds ongeduldiger op hun beurt staan te wachten. Ik had niet kunnen vermoeden dat er uberhaupt zoveel kinderen in Sucre en omstreken woonden. Ik weet niet of zij normaal make-up op school mogen dragen, maar vandaag is daar zeker geen verbod op. Meisjes met marojetten dragen uitzonderlijke korte rokjes en giechelen met de jongens. Op bevrijdingsdag morgen is de beurt aan alle bedrijven uit de regio, overheidsorganen en overige organisaties om langs te marcheren en indruk te maken op de bewoners van Sucre en de president. Zij zullen dan ook uren lang in de zon moeten wachten op het moment dat zij de Plaza kunnen betreden. Om mijn voornemen om elke dag iets onbekends te eten eer aan te doen, koop ik een ijsje dat in de zon volstrekt intact is gebleven en dat wat aan kokos doet denken. De uitdaging van dit ijsje is lang niet zo groot als het onbekende maar altijd overheerlijke eten dat ik in de Mercado Central eet twee keer per dag. Voor 4 Bolivianos (0,40 cent) heb ik een Suppa de Mani, die niks van satesaus weg heeft, en voor 12 Bolivianos (1,20 euro) meer dan een volledige maaltijd die (helaas) wel standaard met vlees geserveerd wordt. Alvorens ik mijn weg naar mijn Spaans lessen vervolg, loop ik over de Plaza naar een van de vele kraampjes voor mijn lunch. Twee jongetjes vragen eerst om mijn schoenen te poetsen maar aangezien dat volstrekt onmogelijk is bij mijn ballarinas, vragen ze of ik iets te eten voor ze wil kopen. Ze stellen popcorn voor maar ik neem ze mee naar de Mercado Centraal voor een soep. Zij hadden net in de parade deelgenomen maar aangezien het een schoolvrije dag was, konden ze nu weer aan het werk. Na onze gezamenlijke maaltijd haast ik me naar mijn les.

Ik volg Spaans lessen bij de Sucre Spanish School, waar de in het begin ietswat koele secretaresse inmiddels is verworden tot mijn begripvolle lerares Veronica. Haar specialiteit is grammatica en ze probeert me zo goed mogelijk door alle tijden heen te sleuren, ook als het me af en toe allemaal iets te veel wordt. Ze wisselt de theorie echter goed af met lees- en spreekoefeningen en geeft me regelmatig schrijfoefeningen mee als huiswerk. Ik kan al snel mezelf verstaanbaar maken en begin een vriendschap met Beatrice die werkt in een van de vele artisan-kraampjes waar ik me al aan menig Boliviaans handwerk heb toegeeigend. Ik zag haar op mijn tweede dag de bijbel lezen en we raakten erover in gesprek. Daarna hebben we het in mijn beginners Spaans nog over filosofen, haar overleden echtgenoot en mijn reis in Zuid-Amerika gehad. Drie dagen lang heb ik ook een soort Spaans gesproken met de kinderen van het vrijwilligersproject van de Engelse lerares Charlot, die ik op mijn school ontmoet had. Samen hielpen we de kinderen tussen de 4 tot 12 jaar eerst hun huiswerk te maken (Boliviaanse leraren geven de kinderen de meest onmogelijke wiskunde op) en speelden vervolgens spelletjes met ze. Moederdag viel op 27 mei in Bolivia en Charlot portretteerde ieder kind zodat ze een foto met een kaart aan hun moeder cadeau konden doen. Ze hebben mij ook geholpen met de tekeningen en tekst op mijn kaart, maar ik heb helaas nog geen foto om hem te kunnen versturen.

Op moederdag verlaat ik Sucre om de bus te nemen naar Potosi. Ik zal de geweldige stad missen. Ik heb totaal 48 uur Spaans les gehad en nog extra huiswerk gemaakt, autoraces midden in de stad en tenminste 8 uur optocht gezien, geen warme douche gehad, veel gezellige reizigers ontmoet, paardgereden, uitgegaan in een chique club met uitzicht over heel Sucre en heb de president in de katholieke ochtendmis in een ritueel zien deelnemen. Het was er in de ochtenden, avonden en nachten veel kouder dan gedacht, maar de warme zon en het mooie uitzicht over de bergen maakte dat goed. Het lekkere Boliviaanse eten hoef ik gelukkig nog een week lang niet te missen. In de mijnstad Potosi of de Salt Lakes bij Uyuni zal het daar ook niet aan ontbreken. Het is zonde dat ik te claustrofobisch ben om de mijnen van Potosi in te gaan. De documentaire die ik in Sucre heb gezien over het leven in de mijnen was meer dan indrukwekkend. In plaats daarvan zal ik door de oude koloniale straten van de stad dwalen en een oud klooster bezoeken waarin het harde leven van de nonnen levendig gehouden wordt. Mijn reis naar de zoutvlaktes in Uyuni is na veel vergelijking tussen de aanbieders ook geboekt. Vanaf morgenmiddag tot donderdagmiddag zal het me aan toegang tot internet of uberhaupt mobiel bereik ontbreken, terwijl ik geniet van een spectaculair uitzicht. Het belooft geweldig te worden.

Heel veel liefs en bedankt voor de lieve reacties. Dit verhaal heeft lang op zich laten wachten, maar hopelijk heb ik snel weer tijd voor een volgende. Over minder dan een week zal ik Jonathan in Colombia zien en kunnen wij hopelijk samen blogs gaan schrijven.

Tot snel,
Jantien

Posted by Jantien 18:28 Archived in Bolivia

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Je hebt geweldig je best gedaan. Heerlijk, wat een leuk verhaal. Wat zie je ontzettend veel. Bedankt! Liefs, Oma

by Oma

Zo te horen ben je volop aan het genieten én kun je me straks volledig omver lullen in het spaans! Wou dat ik erbij was, tine! Geniet van de zoutvlaktes en natuurlijk ook van je reis met Jonathan straks. dikke knuffel, jezus

by Josine

Heel erg leuk wat je allemaal beleeft. En de lessen die je in het spaans doet. Heb het gezellig en geniet er van. Straks samen met Jonathan leuke avonturen beleven. Heel veel groeten aan Jonathan.

by Tante Caroline

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint